Pasen

Boodschap van de Prelaat

Dierbare zusters en broeders,

Joh. 20, 9:  “Want zij hadden nog niet begrepen hetgeen er geschreven stond, dat Hij namelijk uit de doden moest opstaan.”

Ons evangelie van Paasmorgen voert ons naar het eerste ogenblik na Jezus’ verrijzenis. Het begint in verwarring en verlies, maar de vreugde staat al klaar om door te breken.
Maria Magdalena gaat naar het graf en ziet tot haar ontzetting dat de steen is weggerold en het graf leeg is. Ze voelt opnieuw het gemis van Jezus.
Het kruis had zij doorstaan, maar nu komt daar de pijn bij van een lichaam dat verdwenen lijkt.

Haar eerste reactie is naar de jonge Kerk te lopen: naar Simon Petrus en de andere leerling van wie Jezus hield.
Ze deelt haar verontrustende ontdekking en zoekt de wijsheid en de steun van de gemeenschap. Petrus en Johannes rennen naar het graf.
Petrus gaat naar binnen en ziet de linnen doeken liggen, en de zweetdoek zorgvuldig opgevouwen door de verrezen Heer.
Het graf is leeg… Dat is het eerste feit. Het tweede zal spoedig volgen wanneer Jezus zelf aan zijn volgelingen verschijnt.
Samen vormen ze één onontkoombare waarheid: de Heer is werkelijk opgestaan, zoals Hij had gezegd. “Hij moet uit de doden opstaan.”

We kennen allemaal het gevoel iets kwijt te raken: sleutels, een brief, een voorwerp dat ons dierbaar is.
Soms leggen we iets op een onverwachte plek neer, zonder aandacht, en merken pas later dat het verdwenen lijkt.
Het is geen onverschilligheid, maar een teken dat ons leven soms te vol, te druk, te versnipperd is.

Zo gaat het ook op onze geloofsweg. Soms verliezen we bijna ongemerkt ons vertrouwen, onze hoop, onze liefde.
Soms lijkt het alsof we Jezus uit het oog verliezen, alsof Hij ver weg is in een wereld die getekend wordt door oorlog, geweld, spanningen en het lijden van onschuldigen.
De actualiteit kan ons geloof doen wankelen en onze hoop doen verbleken.
Mensen verlangen naar vrede, naar licht in de duisternis, naar leven in overvloed.

Maar vandaag, op deze Paasdag, gebeurt het omgekeerde: niet wij vinden Jezus terug, maar Hij vindt ons.
In zijn drie dagen in het graf is Hij afgedaald in alles wat donker, gebroken en verloren lijkt: in de dood, in de zonde, in onze angst en onze moedeloosheid. Hij heeft gezocht naar wat wij kwijtgeraakt zijn, en Hij heeft ons gevonden. Vandaag staan wij op tot het leven van de genade, zoals Hij opstaat tot nieuw leven. En we krijgen vijftig dagen om te vieren dat wij ‘gevonden’ worden en met Hem verrijzen.

De verrijzenis is pure genade. Wij kunnen haar niet verklaren, niet bevatten, niet in kaart brengen. De Schrift beschrijft niet het ‘hoe’ van de verrijzenis.
Dat behoort tot Gods geheim. De Schrift toont ons het ‘effect’: verwarring die omslaat in geloof, verdriet dat verandert in vreugde, leerlingen die opnieuw leren zien. Johannes ‘zag en geloofde’.
En ook wij luisteren vandaag naar Gods woorden… en geloven.

Vandaag vernieuwen wij onze doopbeloften. Voor ons, zusters en broeders van de Orde van Sint-Jan, krijgt dat een bijzondere diepte.
Johannes de Doper wees naar het Licht dat in de wereld kwam; in de Doop zijn wij in dat Licht binnengegaan.
Ons doopsel is onze geboorte in het nieuwe leven van de verrezen Heer, onze opname in de gemeenschap van hen die dienen, waken en genezen.
Het is het merkteken dat Jezus ons heeft gevonden, en dat Hij ons nooit verliest. Hij kán ons nooit verliezen…
In een wereld die zo vaak verscheurd is, blijft dit sacrament onze vaste grond, onze roeping en onze belofte.

En dan klinkt opnieuw die grote belofte van de verrezen Heer:

“Zie, Ik ben met u, alle dagen, tot aan de voleinding van de wereld.” 
Niet alleen in tijden van vrede, maar ook in tijden van oorlog.
Niet alleen in helderheid, maar ook in duisternis.
Niet alleen in zekerheid, maar ook in angst.
Niet alleen in leven, maar zelfs midden in de dood.

Hij is met ons: vandaag, morgen, en elke dag die komt.
Hij is met de volkeren die naar vrede verlangen.
Hij is met hen die lijden onder geweld.
Hij is met allen die zoeken naar licht, naar richting, naar hoop.

Dat is de vreugde van deze dag en van dit seizoen: dat het Licht sterker is dan de duisternis,
dat het Leven sterker is dan de dood, dat de Liefde sterker is dan alles wat haar bedreigt.
En dat de belofte van Pasen, “Ik ben met u”, ook vandaag voor ieder van ons geldt.

Verheugt u in de verrezen Heer! Alleluia! 

Een gezegend en vreugdevol Paasfeest!

Met broederlijke groet in Christus,

Eric, KJSJ
Prelaat van het Prioraat van de Lage Landen